من تازه بعد از این همه سال و در کنار اینکه همه منو یه آدم ِ فعال میبینن!!... خودم شدیدا به نتیجه رسیدم تنبلم ..... حتی در حدی که نمیتونم بگم تنبل شدم!!... چون بوده م !!!... از وضع موجود ناراضیم و به هزار و یک دلیل اساسی باید موقعیتم رو تغییر بدم .... نبود ِ انگیزه .... کمبود وقت ..... نداشتن پول .... همه ی اینا از نظرم بهانهست ...... چون اگر بخوام میتونم و باید تغییر و تحولی بدم .... راهشم تا دلت بخواد زیاده ........ ولی همه ش همت عالی میطلبه که متاسفانه نیست ...... امروز به یکی از دوستان گفتم .... که کاش تنبلی قرص داشت!!!.... آدمای موفق هم تنها چیزی که داشتن و بقیه نداشتن که مثل اونا نشدن

بالاخره پاییز شروع شد .... آغاز زمان نفس کشیدن تا آخر زمستون ...... امروز بعد از مدتها موفق شدم با مدیرعامل صحبت کنم و بخشی از غرغرامو منتقل کنم ... جالب بود .... هرچند پکیجی که در موردش صحبت کرد هیچ ربطی به معضلاتی که من مطح کرده بودم نداشت ..... اما درس داشت .... و تلنگرهای ریزی برای فکر کردن ....... با این جمله شروع کردم که "شما خیلی بیرحم شدید" ..... و بعد شکنجهی یک ماهمو سعی کردم قبل از اینکه مهلت بدم حرفمو قطع کنه تند تند بریزم بیرون ..... اما الان که دارم اینارو تایپ میکنم مطمئن شدم که هیییییییییچکس تو دنیا تو این مدتی که دردم زیاد بوده بیرحمتر از من نبوده

دل من باز مثل سابق باش .... با همان شور و حال عاشق باش ... مهر میورز و دم غنیمت دان .... عشق میباز و با دقایق باش ... بشکند تا که کاسهات از عشق از میان همه تو لایق باش ... خواستی عقل هم اگر باشی ... عقل سرخ گل شقایق باش شور گرداب و کشتی سنگین نه اگر تخته پاره قایق باش ... بار پارو و لنگر و سکان بفکن و دور از این علایق باش هیچ باد مخالف اینجا نیست .... با همه بادها موافق باش ........ حسین منزوی

جا مانده است ...

چیزی ...

جایی ...

که دیگر هیچگاه ...

هیچ چیز ....

جای خالیاش را .....

پر نخواهد کرد .............

نه موهای سیاه .....

نه دندانهای سفید ........

هیچ گاه ......

هیچ گاه ...................

سالهاست مردهام ....... هم ردیف همان سنگهای سیاه و سفید ........ و سیاه تر از همه شان .........